نجم الدين الكبرى ( مترجم : محمد باقر ساعدى خراسانى )

124

فوائح الجمال وفواتح الجلال ( فارسى )

نكنى بدانچه دست يافته‌اى پايان سير تو بوده است و وراء آن لطيفه ديگرى وجود ندارد و حال آنكه بهر موقعيتى كه نائل آيى وراى آن موقعيتى برتر و عالىتر وجود دارد . محاضر حق براى حقتعالى محاضر بىنهايتى است كه آنها را محاضر صفات بارى تعالى مىگوئيم و انسان سالك با حال ويژه‌اى كه براى او اتفاق مىافتد مىتواند اين محاضر را يكى بعد از ديگرى امتياز بدهد مثلا در حال عروج هرگاه به يكى از آن محاضر اتصال يافتى بدون اختيار و ناخودآگاه نام آن محضر به زبان تو جارى مىگردد و از صفت ويژه‌ى آن خبردار مىشوى و در نتيجه در محور آن محضر و صفت آن به گردش در مىآئى و به تسبيح خداى تعالى مىپردازى گاهى در مقام تسبيح مىگوئى سبحان العلى الكبير و هنگامى سبحان العلى الاعلى و وقتى مىگوئى ربى و قادرى و موقعى هم احد احد مىگوئى و بدين ترتيب به وظيفهء خود اشتغال مىورزى تا در محور همگى محضرها به گردش خود پايان مىدهى . و بدنبال مطالب ياد شده بايد بگوئيم براى قلب در هر صفتى از صفات خداى عز و جلّ و همچنين در ذات اقدس او ، سهم ويژه‌اى است و همواره رو به تزايد مىگذارد و ارباب قلوب و صاحب دلان درباره آن متفاوتند و هر صفتى از صفات هم دائر مدار محاضر است